نقد و بررسی فیلم قاصد (The Courier)

« The Courier » اگرچه ارزش تاریخی چندانی ندارد اما به هرحال می تواند روایت تاریخی نصفه و نیمه ای را برای مخاطب شرح دهد. این روایت مخصوصاً زمانی که فیلم روی تاثیر حتی یک فرد بر دنیا تاکید می کند، مثبت و ارزشمند است. بازی بازیگران در « قاصد » ستایش برانگیز است ، اما به نظر می رسد فیلم طرف اشتباهی را برای روایت قصه انتخاب کرده است! تاکید فیلم بر روایت ماجرای گرویل وین چندان توجیه منطقی ندارد چراکه مهمترین اتفاقات در این رویداد تاریخی در سمت دیگر ماجرا یعنی اولگ پنکوفسکی رخ داده که فیلم به آن نمی پردازد. شخصیت پردازی سیر منطقی ندارد. فیلم توضیحی نمی دهد که چرا اولگ که یکی از افراد بلند پایه حکومت شوروی بوده به یکباره به سمت غرب متمایل می شود و در آن سو، چطور گرویل ناگهان از فروشنده ای ساده به سلحشوری وطن پرست تبدیل می شود! تصویری که فیلم از شوروی ارائه می دهد، کلیشه ای است. تصویری که در آن تمام مردم شوروری به طور بالقوه جاسوس و مزدور حکومت معرفی شده اند! همانطور که اشاره شد، « قاصد » خیلی با واقعیت مطابقت ندارد. سازندگان تاکید کرده اند که اولگ و گرویل تاثیر زیادی بر جلوگیری از جنگ هسته ای داشته اند اما تاریخ می گوید که رابطه سرد و ترسناک ایالات متحده و شوروی در آن سال ها بعد از ماجرای این دو جاسوس نیز دوران پر تنشی را سپری کرد! در آخر « The Courier » برای اینکه بتواند تماشاگر را با بخشی از تاریخ جنگ سرد آشنا کند اثر قابل قبولی محسوب می شود اما در جزئیات فاقد پیچیدگی های مورد انتظار یک اثر جاسوسی است و کمتر مخاطبی پس از تماشای فیلم آن را به ذهن خواهد سپرد. منبع : سایت moviemag