نقد و بررسی فیلم چیزهای کوچک (The Little Things)

فیلمنامه چیزهای کوچک (The Little Things) حدود 30 سال پیش توسط جان لی هنکاک نوشته شد اما تا امروز فرصتی برای ساخت فیلم براساس آن مهیا نشده نبود. در طول سال های گذشته چهره های مشهوری از جمله استیون اسپیلبرگ، کلینت ایستوود و حتی دنی دویتو آماده کارگردانی فیلمنامه « چیزهای کوچک » بودند اما مراحل ساخت فیلم 30 سال به طول انجامید تا در نهایت خودِ هنکاک فیلمنامه اش را کارگردانی کند. قصه فیلم درباره کارآگاه سابقی به نام جو (دنزل واشنگتن) است که برای انجام ماموریتی به محل خدمت قبلی اش باز می گردد. او در بازگشت به محل کار سابقش با کارآگاه جدیدی به نام جیم ( رامی مالک ) مواجه می شود. کارآگاه مغرور و سرسختی که به نظر می رسد کلید رسیدن به حقیقت در تمام پرونده های جنایی را می داند. اما پرونده قتلی که به دست جیم افتاده، با گذشته جو نیز در اتباط است و سبب شکل گیری رابطه ای میان این دو می شود که... متاسفانه « چیزهای کوچک » اولین قاعده رایج آثار جنایی را رعایت نکرده و آن شخصیت پردازی و ایجاد گره های داستانی منطقی است تا تماشاگر را تشنه یافتن حقیقت کند. فیلم با معرفی یک پلیس گشتی به نام جو آغاز می شود. ما از لحظه اول این نکته را متوجه می شویم که جو گذشته ای دارد که در حال فرار از آن است و حالا که مجبور شده به محل کار سابقش بازگردد، در تلاش برای حل یک مشکل قدیمی در وجودش خودش است. متاسفانه شخصیت پردازی جو از همین خلاصه یک خطی فرار نمی رود و فیلم تنها در چند مرحله و در حد چند ثانیه، فلشبک های گاه و بی گاهی را به مخاطب نشان می دهد که گنگ و نامفهوم هستند. رویه گنگ این فلشبک ها اما به یکباره در انتهای داستان تغییر می کند و راز زندگی جو که خیلی زودتر می بایست برای تماشاگر شرح داده می شد، برملا می شود. درست در زمانی که تماشاگر خیلی زودتر متوجه حقیقت شده و دانستن حقیقت دیگر اهمیتی ندارد! متاسفانه «The Little Things» حتی در بخش سرنخ ها که مهمترین بخش آثار جنایی محسوب می شوند نیز عملکرد ضعیفی دارد. مظنونان و خرده ماجراهای فیلم نه تنها حس کنجکاوی تماشاگر را تحریک نمی کنند بلکه اطلاعات مفیدی هم در اختیار تماشاگر قرار نمی دهند. در اغلب آثار جنایی ارزشمند تاریخ سینما، این اتفاقات ریز و کوچک هستند که سرنخ رسیدن به غافلگیری بزرگ را فراهم می کند، اما در « The Little Things » ما با مظنونان و شاهدانی مواجه می شویم که نقشی در پیشبرد داستان ندارند. همین موضوع باعث شده تا فصل میانی قصه که به جستجوی سرنخ توسط جو و جیم می گذرد، خسته کننده و تکراری باشد و خبری از نبوغ آثار جنایی در آن نباشد. اما فصل پایانی قصه احتمالاً ضعیف ترین بخش فیلم محسوب می شود. جایی که شخصیت ها از حد شخصیت پردازی که در طول فیلم برای آنها در نظر گرفته شده خارج می شوند و تصمیمات غیر عقلانی اتخاذ می کنند که فیلمنامه سیر منطقی برای این رخداد ترسیم نمی کند. جو در طول فیلم کاراگاهی باهوش و با تجربه و جیم، کارآگاهی سفت و سخت و قانونمند معرفی می شود اما در فصل پایانی، عقل و درایت آنها بی دلیل زیر سوال می رود تا تماشاگر با پیام فیلمنامه که " فرشته خوب نبودن " است مواجه شود. شاید برای مقایسه بد نباشد به فیلم « هفت » فینچر اشاره ای داشته باشیم. جایی که در سکانس نهایی جان دو، دلایل کافی برای اقدام غیر منطقی میلز را در اختیارش قرار می دهد تا فاجعه رقم بزند و این فاجعه به درستی ذهن تماشاگر را به آشوب می کشاند. اما در اینجا همه چیز به یکباره روند منطقی خود را از دست می دهد تا صرفاً پیامی اخلاقی از سوی سازندگان مخابره شود. مهمترین نکته مثبت « The Little Things »، تیم بازیگران محسوب می شود. دنزل واشنگتن اگرچه در نقش جو، فرصتی برای درخشش نداشته اما همان بازیگر مسلطی است که می تواند در ساده ترین نقش ها بهترین عملکرد را داشته باشد. رامی مالک نیز در نقش کارآگاهی جسور، توانسته تا حد زیادی از پس ایفای نقشش برآید. اما بهترین بازیگر فیلم بی شک جرد لتو است که در زمان محدودی که در فیلم حضور دارد، توجه تماشاگر را به خود جلب می کند. لتو در نقش فردی منحرف و روانی، بازی تاثیرگذاری از خود به نمایش گذاشته و در سکانس های مشترک با بازیگران نقش اصلی، نگاه ها را به سمت خود جلب می کند. « The Little Things » پرستاره است و به لطف حضور بازیگران مطرح، می تواند تماشاگر را تا انتهای قصه با خود همراه کند اما زمانی که به فیلمنامه می رسیم،باید گفت که ایرادات ریز و درشت فیلمنامه اجازه نخواهند داد تا عنوان فیلم در ذهن تماشاگر باقی بماند. « چیزهای کوچک » در ترسیم زندگی واقعی در آمریکا عملکرد مناسبی داشته است. اشاره های متعدد به پرونده های قتل حل نشده در ایالت هایی پر جرم و جنایتی همچون دیترویت، نشان از دغدغه های سازندگان برای اشاره به نابرابری و فراگیری جرم در آمریکا دارد. اما زمانی که نوبت به حل پرونده جنایی که فیلم به آن می پردازد می رسیم، این اشارات به تنهایی کاربردی ندارند و نمی توانند ضعف های قصه را جبران نمایند. منبع: سایت "مووی مگ"